سلام

دو بیت از قصیده طولانی لامیّة که  ابوطالب عموی پیامبر (ص) در شأن ایشان سروده اند:

   وَ أَبْیَضُ یُسْتَسْقَى الغَمَامُ بِوَجههِ             ثِمَالُ الیَتامَى عِصْمَةٌ لِلأرَامِل

   او) سفیدرویى است که مردم به برکت روى او طلب باران می کنند، و فریادرس یتیمان و پناه بیوه زنان است

   لَعُمری لقد کَلّفت وجداً باحمدِ                  و احبَبتُه حََُبّ الحبیبِ المواصل

به جان خودم! به قدری به خاطر وجود احمد (ص) در وجد و سرور غوطه ورم که وجد را به زحمت انداخته ام! او را آنقدر دوست می‌دارم مانند کسی که حبیب خود را (از شدت علاقه) به سینه می چسباند.

(http://beheshtedel.persianblog.ir/post/594. ترجمه به نقل از)