هیتلر...؟!

سلام

این هفته سرم خیلی شلوغ بود و چند شب برای افطار مهمان داشتم.

در این مهمانی ها طبق معمول خیلی از مهمانی های خانواده های ایرانی بعد از افطار صحبت های زیادی درباره مسایل مختلف می شد. از روزهای طولانی ماه رمضان و بحث های سیاسی و تورم تا زلزله آذربایجان و المپیک و کشتی فرنگی و آزاد و....

در یکی از این شب ها که چند زوج جوان مهمان ما بودند بحث متفاوتی مطرح شد . مساله و بحث بر سر این موضوع بود که آیا ما اجازه داریم درباره افرادی که در گذشته بودند و ما به طور کامل از همه ابعاد زندگی شخصی آنان و حتی آن چیزی که فکر می کردند اطلاعی نداریم ، قضاوت کنیم. خانم جوان مهمان ما معتقد بود : چون ما از همه اعمال یک فرد خبر نداریم نباید به خودمان اجازه دهیم درباره او فکربدی کنیم و او را بخاطر اشتباهی که انجام داده است، توبیخ کنیم. ایشان مثال جالبی زد و گفت :«مثلا هیتلر از کجا معلوم آدم بدی بوده؟ صرفا بخاطر جنگ جهانی دوم  نباید درباره اش قضاوت بدی بکنیم .»

/ 10 نظر / 18 بازدید
...

والا من نمیدونم کی و چه کسی این طرز فکر رو گذاشته ولی به این فکر کنید که هر کدوم از ما تو زندگی یه جاهایی یه تصمیماتی گرفتیم که اگه دیگران بخوان رومون قضاوت کنن ممکنه نظرشون درباره ی ما خیلی بد بشه ولی خودمون دلیل کافی برای انجامشون داریم و فقط تنها شانسی که آوردیم اینه که اونقدر مشهور نیستیم که همه ی دنیا اول سعی کنن از همه زندگیمون سر در بیارن و بعد قضاوتمون بکنن . پس نسبت به یکی مثل هیتلر توی یه حاشیه ی امن نشستم و فقط داوری میکنیم و چون فقط نقش داور رو داریم و خیالمون آسودست میتونیم بگیم ایکس بده ایگرگ خوبه . من تا حد زیادی با حرف آن خانم موافقم[گل]

حاجری

سلام.حرف خوبی را برای سفسطه ی کردن زده اند. ببینید ما اگر نتوانیم در مورد هیتلر به طور کلی قضاوت کنیم، اما می توانیم هیتلر را در چارچوب همان جنگ جهانی دوم مورد قضاوت قرار دهیم. اینطور باید بگویم که فعل و عمل یک شخص را نباید به همه ی جنبه های شخصیتی او عمومیت داد. گروه مرجئه هم همین اعتقاد را داشتند و می گفتند ما نباید در مورد افراد در این دنیا قضاوت کنیم و.... در ضمن من عاشق اینجور مهمانی ها هستم که پر از بحث و گفتگوهای جذاب است. [لبخند]

نظری

فکر کنم در دوره معاویه یک گروه فکری بوجود اومدن که نظراتشون شبیه به همین نظر مهمون شما بود. فکر کنم "مرجئه" بودن. البته اگه اشتباه نکنم!

قنوات

دوستان حالا چرا پاي مرجئه را وسط كشيده اند؟ بهتر است در اين مقايسه ها بيشتر دقت شود. ضمنا چنين نظراتي از نوعي منشاء مذهبي هم به دور نيست. مثلا در انجيل آيه اي است كه " داوري نكنيد تا داوري كرده نشويد".

...

نه به نظر من هیچ سفسطه ای در کار نیست . ببینید مگر همه ی افراد آسیب دیده در جنگ جهانی دوم را شخصا خود هیتلر دچار مصیبت کرد . هیتلر شخصی بود که آرا و عقایدی داشت آنها را مطرح کرد و مردم و عده ی زیادی از دولتمردان حمایتش کردند و او به قدرت رسید و بعد هم برایش آنقدر ارزش قائل شدند که هر کاری او خواست کردند . نمی شود در چهار چوب یک جنگ یکنفر را بررسی کرد یک شخص را تنها باید در حوزه ی افکار شخص خودش نقد کنیم چون چیزی به اسم جنگ جهانی حاصل اندیشه ی ملتها و دولتمردانی بود که خود ملل بر سر کار آورده بودند . و به نظر من به همین خاطر است که در روز قیامت تنها خود خداست که داوری میکند .

مریم

بنظر منم حرف چندان اشتباهی نزدن. ما فقط مجازیم درباره ی درست یا اشتباه بودن عملی که یک فرد انجام داده قضاوت کنیم نه شخصیتش!

حاجری

سلامی دوباره. ظاهرا نتوانستم منظور خود را درست بیان کنم. خدمت دوستان بزرگوار عرض کنم که اتفاقا هیتلر را میتوان با جنگ جهانی شناخت ، وقتی عشق و هویت و ملیت و حتی نگاه علمی هیتلر و .... همه و همه در چیزی به نام جنگ نمود پیدا میکنند ، چرا نتوانیم شناخت و قضاوتی در مورد او داشته باشیم. من همچنان معتقدم این یک سفسطه است ، یک توجیه برای اعمالمان و... ما باید قضاوت کنیم ومورد قضاوت هم قرار بگیریم البته لازمه ی آن چیزی است به نام آگاهی. در ضمن اگر کسی بگوید من قضاوت نمیکنم ، خواسته یا ناخواسته دروغی بیش نگفته چرا که ما در زندگی اصلی داریم به نام انتخاب که لازمه اش قضاوت است وهمه ی ما در مورد همه چیز خواسته و یا ناخواسته اینکار را انجام می دهیم. سپاس

...

بازهم نظر من غیر از اینست . شما باز دارید یک جنگ را با تمام ابعادش تنها به یکنفر که اگر فوجی وجدان خفته پشت سرش نمی ایستاد مرتبط میکنید . این اشکال اول من به نظر محترم شماست . اشکال دومم اینجاست که ما قضاوت نهایی نکردن بر کار دیگران حتما دنبال آن نیستیم که بر اعمال خود سرپوش بگذاریم نه اصلا اینطور نیست . بلکه یاد میگیریم که ما در دنیا محور چیزی نیستیم ودیگران حتما نباید بر گرد محور قضاوت ما بچرخند . سوم منظور از قضاوت نکردن این نیست که ما فکر هم نکنیم ما در ذهن خود به صورت جبری قضاوت میکنیم و این حرف تا اینجا درست است اشتباه کار از آنجا شروع میشود که قضاوت خود را بیان کنیم واصرار داشته باشیم که قضاوت ما درباره ی دیگران حتما درست است . وانتخاب ما که با قضاوت ما حاصل میشود هم امری صحیح است ولی انتظار ما ازدیگران که قبول کنند درست قضاوت کرده ایم غلط میباشد . از دید این حقیر ما تنها می توانیم بگوییم نظر شخصی بنده اینست . نه بیشتر . باسپاس

...؟

سلام.به نظر من نباید انسانی را به خاطر یک اشتباه از ذهنمان طرد کنیم.اصلا از کجا معلوم که کارش اشتباه بوده.به قول آقای دکتر قنوات که از انجیل نقل کردند:داوری نکنید تا مورد داوری قرار نگیرید. اگر دوستان این شب ها سریال مناسبتی شبکه سوم سیما رو تماشا کنند و شخصیت دو زوج جوان(مرتضی و لیلا) را مورد بررسی قرار دهند میبینند که این دو اصلا انسانهای بدی نیستند و این شرایطی که بر زندگی آنها تحمیل شده باعث مرتکب شدن این اشتباه است.تازه،این چیزی که ما آنرا اشتباه می نامیم اگر به کنه آن خوب بنگریم میبینیم که نتیجه ی این اشتباه(رشد و نمو کودک) آنچنان هم بد نخواهد شد.ممنون از شما

...

داوری تنها مخصوص ذات حق است چرا که تنها اوست که به همه چیز از تمام زوایا آگاه است . شاید ما یک قاتل را اعدام کنیم اما بیش از اجرای حکمش نباید داوریش کنیم . [گل]